Steunzolen

Ortec Heverlee.

Vandaag ben ik ze gaan halen. Ze lagen klaar aan de kassa. Een vrouw vergezelde me naar een kantoortje. Daar deed ik ze aan. En ze pasten.

Wat voorafging.

Sinds eind april voer ik stelselmatig mijn kilometers op. Eigenlijk doe ik dat niet zo stelselmatig. Ik loop op gevoel. Ik loop altijd op gevoel. Zo ben ik ook  begonnen dit jaar. Ik liep een jaar of vijf geleden wel ‘ns een kilometer of vier, maar midden april kreeg ik de wonderbaarlijke ingeving om de Ten Miles van Antwerpen te lopen. De zondag ervoor ben ik dan een keertje gaan lopen. Om te kijken of ik de 10 miles wel kon uitlopen, omdat ik nooit verder dan acht kilometer gelopen had. Ik ging die zondag lopen, en dat viel behoorlijk goed mee. Ik liep een kilometer of 15 op anderhalve uur. Heel relaxed. Bijna zonder zweet.

De dag erna leek het alsof ik een breukje had in een voetbeentje. Een slepende pijn aan de zijkant van mijn rechtervoet. De dag erna ging het alweer beter. En nog eens twee dagen later was het dan zo goed als weg. Ik heb dan nog even 2 kilometer gelopen om te testen of ik geen pijn voelde. Geen pijn. Dat was fijn.

Ten Miles

De Ten Miles zelf waren zelf ook wel ok. Ik had me voorgenomen om zeker niet te snel te vertrekken. Ik vertrok met een richttijd van 1u30 – 1u40. De start was rustig, en rustig is goed. Gaandeweg kreeg ik de indruk dat al die mensen veel trager liepen dan de richttijd die ze hadden opgegeven. Ik haalde maar volk in, en in, en in. Toen ik eens op mijn horloge keek, bleek dat ik gewoon aardig snel aan het lopen was. Iets sneller dan 5 minuten per kilometer. Niet mis.

Uiteindelijk kwam ik binnen op 1u24 als officieuze tijd. De nettotijd was iets meer dan 1u14. Dat vond ik behoorlijk ok. Ik zakte dan ook tevreden terug af naar huis.

De dag erna had ik weer die pijn aan mijn voet. En die pijn zou regelmatig terugkomen als ik ver ging lopen. Uiteindelijk beslist om naar de orthopedist te gaan. ‘Je voeten zijn niet de beste ter wereld’, mompelde hij. ‘Wat je voelt is overbelasting. Daar moeten we iets aan doen.’

En vanochtend ben ik ze dan gaan halen. Ze lagen klaar aan de kassa. Een vrouw vergezelde me naar een kantoortje. Daar deed ik ze aan. En ze pasten.