Camelbak

Zaterdag heb ik me een Camelbak gekocht. Na de 25 kilometer van vorige week zondag had ik de indruk dat ik behoorlijk gedehydrateerd was. Ik ben geen fan van dehydratatie, dus deze week zou dat niet waar zijn. Ik kocht in de AS Adventure een Camelbak die me zou vrijwaren van near exstinction. Voortaan kan ik probleemloos met drie liter water op sjok gaan. En zal ik niet uitgedroogd de maandagkrant halen: ‘Uitgedroogde loper gevonden in gracht. De ljjkschouwer bevestigt: hij had inderdaad goede benen.’

Lopen met water

Tijdens mijn 27 kilometer van afgelopen zondag deed ik dat dan ook maar meteen. 2 liter water in Camelbak, twee blikjes Aquarius (ik was ze er vergeten uit te halen toen ik vertrok), mijn gsm, nog wat prullaria en een frangipane. Een hele verandering met de week ervoor toen ik zonder iets vertrok.

Dat is vreselijk irritant zo’n zak op je rug, denk je misschien, maar dat valt eigenlijk behoorlijk goed mee. De eerste kilometers is dat even wennen omdat je wat zwaarder bent, een beetje anders loopt, en het een beetje klotst. Na een kilometer of tien heb je andere zorgen aan je hoofd en ben je die rugzak al lang vergeten.

Drinken is uitblinken

Ik heb me voorgenomen om te drinken volgens een vast stramien om mijn maag te laten gewennen aan drank. Ik drink normaal nooit tijdens het lopen. Om de zes kilometer, dronk ik wat forse teugjes. 6 kilometer lijkt me ook zowat een aanvaardbare afstand voor drankstandjes, vandaar. Na 12 kilometer vlamde ik een frangipane naar binnen, al lopend. Voor de fans: toen liep ik in de buurt van de Danone-fabriek in Rotselaar.

Het was heel aangenaam om te lopen. Geen dorstgevoel. Geen hongergevoel. Geen problemen. Gewoon rustig doorlopen tot het einde. Niks om me zoren over te maken. Buiten dan miljoenen muggen aan de vaart in Leuven. Maar dat zijn uiteindelijk peanuts.

Mijn laatste vijf kilometer waren de snelste, zonder te forceren, zonder echte vermoeidheid. Buiten dan tijdens het beklimmen van de berg voor mijn deur. Thuis knalde ik snel nog twee blikjes aquarius naar binnen. Toch sliep ik niet naar behoren. Iets om in de gaten te houden. Volgende keer ga ik nog wat meer drinken. Experimenteren is fun.

Blauwtje lopen

Wat me wel zorgen baart zijn blauwe teennagels en pijnlijke tenen. Ik heb nochtans goed schoeisel, goede sokken en een goed humeur. Toch zijn die tenen altijd erg pijnlijk na 25 kilometer. Ik loop voorlopig gewoon door en hoop dat ze me geen zorgen opleveren. Hopelijk hoop jij dat ook.

Tot zover.